Łemkowyna to potoczna, miejscowa nazwa zamieszkałej przez łemkowską ludność ziemi - terenu, który leży po polskiej stronie Karpat. To obszar od Wysokiego Działu w Bieszczadach, po dolinę Popradu w Beskidzie Sądeckim, oraz tzw. Rus Szlachtowska na pograniczu Małych Pienin i Beskidu Sądeckiego.
Łemkowie zawsze byli rolnikami a większą rolę w gospodarce łemkowskiej odgrywał las który dostarczał budulca, opału i surowca rzemieślniczego.
Oprócz rolnictwa i hodowli do starych zajęć ludności należało bartnictwo, łowiectwo i rybołówstwo, kamieniarstwo, smolarstwo, ciesiołka i gonciarstwo
Cechą charakterystyczną gospodarstwa była dawnej zagroda jednobudynkowa, w której w jednej części mieszkali gospodarze, a w pozostałych znajdowała się stajnia, wozownia, boisko. Poza gospodarstwem znajdowały się spichlerz i piwnica.
Na początku XX wieku Łemkowszczyzna była całkowicie greckokatolicka, obecnie jest różnorodna wyznaniowo.
Zdjęcia prezentowane na Wystawie wykonano jesienią 2009 roku na terenie gmin Ujście Gorlickie, Sękowa i Ropa.
